Kalbimi Dinin Üzere Sabit Kıl (Sebbit Kalbî)
Kalplerin Allah'ın elinde olduğunu bilerek imanda sebat ve imanla ölmek için Peygamber Efendimizin en çok okuduğu duadır.
Arapça Okunuşu
يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ
Kalbimi Dinin Üzere Sabit Kıl (Sebbit Kalbî) Türkçe Okunuşu
Yâ Mukallibe'l-kulûb, sebbit kalbî alâ dînik.
Kalbimi Dinin Üzere Sabit Kıl (Sebbit Kalbî) Anlamı (Meali)
Ey kalpleri halden hale çeviren Allah'ım! Kalbimi dinin üzere sabit kıl.
Fazileti ve Ne Zaman Okunur?
Enes b. Mâlik, Resûlullah'ın (s.a.v.) bu duayı çok okuduğunu anlatır. Ashab, iman ettikleri hâlde kendileri için korkup korkmadığını sorunca Peygamber Efendimiz, kalplerin Allah'ın parmaklarından iki parmak arasında olduğunu ve onları dilediği gibi çevirdiğini bildirmiştir. Rivayet Tirmizî'nin Kader ve Deavât kitaplarında yer alır. Ümmü Seleme validemiz de Efendimizin en çok okuduğu duanın bu olduğunu haber vermiştir.
- Ne zaman okunur?
- Her zaman; özellikle namaz sonlarında ve secdede
- Kaç defa?
- Belirli bir sayı yoktur; sık sık okunması tavsiye edilir.
- Kaynak türü
- Sahih hadis
Sebbit Kalbî Duası Nedir?
Sebbit kalbî duası, kalbin imanda sabit kalması ve sonunda imanla ölmek için okunan kısa bir hadis duasıdır. Peygamber Efendimiz bu duayı o kadar çok okurdu ki ashabı bunun sebebini merak edip sormuştur.
Sebbit Kalbî Duası Ne Zaman ve Nasıl Okunur?
Dua kısa olduğu için gün içinde defalarca okunabilir. Namazlardan sonra, secdede, yatmadan önce ve kalbin gaflete düştüğü hissedildiği anlarda okunması uygundur.
- Belirli bir sayı yoktur; çok okunması tavsiye edilir.
- Çocuklara öğretilmesi kolay dualardandır.
- Okurken kalbin değişkenliğini düşünmek duaya derinlik katar.
Duanın Anlamı Üzerine
Yâ Mukallibe’l-kulûb, kalpleri evirip çeviren demektir. Arapçada kalp kelimesi, sürekli dönüp değişen anlamına gelen bir kökten türemiştir. İnsan bugün iman ve şevk içinde olabilir, yarın gaflete düşebilir. Bu değişkenlik insanın elinde değil, Allah’ın elindedir.
Sebbit kalbî alâ dînik cümlesi, kalbin Allah’ın dini üzerinde sağlam durmasını ister. Peygamber Efendimiz bile bu duayı bu kadar çok okuyorsa, bir müminin kendi imanından emin olup gevşemesi doğru değildir. Hüsn-i hâtime yani güzel son, ömür boyu sebatla elde edilir.
Okurken Dikkat Edilecekler
Dua ile birlikte ibadetlere devam etmek, salih çevrede bulunmak ve günahlardan uzak durmak kalbin sebatına yardımcı olur.
Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: · Kaynaklar: Tirmizî, Kader; Tirmizî, Deavât
Dua ve Zikir hakkında sık sorulan sorular
80 sorunun tamamı →Bu içerik faydalı oldu mu?
Geri bildiriminiz içeriklerimizi geliştirmemize yardım eder.
Dualarla. (2026, 14 Ekim). Kalbimi Dinin Üzere Sabit Kıl (Sebbit Kalbî). Erişim adresi: https://dualarla.com.tr/dua/imanla-olme-ve-sebat/ Kalbimi Dinin Üzere Sabit Kıl (Sebbit Kalbî) Hakkında Sık Sorulan Sorular
Sebbit kalbî duası ne zaman okunur?
Bu dua her zaman okunabilir. Peygamber Efendimiz onu çok sık okumuştur. Namazlardan sonra, secdede, yatmadan önce ve kalbin zayıfladığı hissedilen anlarda okunması özellikle tavsiye edilir.
Sebbit kalbî duası kaç defa okunur?
Bu dua için belirli bir sayı bildirilmemiştir. Ancak Peygamber Efendimizin en çok okuduğu dualardan olduğu rivayet edildiği için, sık sık ve çokça okunması tavsiye edilir. Kişi her fırsatta dilini bu duaya alıştırabilir.
Sebbit kalbî duası hangi hadiste geçer?
Dua Enes b. Mâlik ve Ümmü Seleme'den rivayet edilmiş olup Tirmizî'nin Kader ve Deavât kitaplarında yer alır. Rivayetlerde Peygamber Efendimizin bu duayı çok okuduğu ve kalplerin Allah'ın elinde olduğunu bildirdiği anlatılır.
İmanla ölmek için hangi dua okunur?
İmanla ölmek için en bilinen hadis duası Yâ Mukallibe'l-kulûb sebbit kalbî alâ dînik duasıdır. Ayrıca Kur'an'daki Rabbenâ lâ tuziğ kulûbenâ ayeti de bu amaçla okunur. Dua ile birlikte salih amellere devam etmek gerekir.
Sebbit kalbî duası abdestsiz okunur mu?
Evet, abdestsiz okunabilir. Bu bir hadis duasıdır ve kısa bir zikirdir. Her hâlde Allah'a dua etmek caizdir. Kadınlar özel hâllerinde de bu duayı okuyabilirler.
Kaynak: Tirmizî, Kader; Tirmizî, Deavât