el-Bâsıt

Bâsıt, açan, yayan, genişleten demektir. Rızkı bollaştıran, gönlü ferahlatan, dar gelen bir hayatı birden açan O'dur. Bu isim Kâbıd ile birlikte anıldığında hayatın iki yüzünü de aynı elin yönettiğini gösterir; böylece bollukta şımarmanın, darlıkta ümitsizliğe düşmenin yersizliği anlaşılır. İnsanın göğsünün genişlemesi de bir tür basttır: aynı dert devam ederken kişinin taşıma gücünün artması. Nitekim duada çoğu zaman yükün kalkması değil, sırtın kuvvetlenmesi verilir. Bâsıt'ı anan kişi, eline genişlik verildiğinde başkasının darlığını gözetmeyi de öğrenir.

Ne zaman ve hangi niyetle zikredilir?

Darlıktan sonra ferahlık, helâl rızıkta bereket ve gönül genişliği dileyen kimse Kâbıd ismiyle birlikte anar.

Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: 23 Eylül 2026 · Kaynaklar: Bakara 2/245; İnşirâh 94/1