el-Azîm

Azîm, büyüklüğü ölçüye sığmayan demektir. İnsan büyüklüğü mukayese ile anlar: dağ evden büyüktür, deniz gölden geniştir. Bu isimde ise kıyas imkânı yoktur; çünkü kıyaslanacak bir benzeri yoktur. Gök cisimlerinin büyüklüğü karşısında dünyanın küçüklüğünü düşünmek bile insana bir fikir verir. Azîm ismini anmak, dertlerin boyutunu yeniden ayarlar: büyük sandığımız sıkıntı, büyüklüğün gerçek sahibi anılınca yerine oturur. Rükûda „Sübhâne Rabbiye'l-Azîm” denmesi bu yüzden manidardır; eğilen insan, karşısındakinin büyüklüğünü ikrar etmektedir.

Ne zaman ve hangi niyetle zikredilir?

Derdi kendisine büyük gelen, altından kalkamayacağını sanan kimse; huşû ile namaz kılmak isteyen kişi anar.

Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: 23 Eylül 2026 · Kaynaklar: Bakara 2/255; Vâkıa 56/74