el-Kebîr

Kebîr, büyüklüğü sonsuz olan demektir. Azîm ismi azameti, Kebîr ismi ise büyüklüğün her şeyi kuşatmasını öne çıkarır. Ezanın ve namazın „Allahu ekber” ile başlaması, günün her diliminde insana şunu söyler: karşılaştığın hiçbir mesele, sığındığın kapıdan büyük değildir. Sıkıntının büyüklüğü, ona bakılan yerden değişir. Kebîr'i anan kişi, iş yerindeki amirin, hastalığın veya borcun gözünde büyüyen gölgesini küçültür. Bu, meseleyi küçümsemek değil, yerli yerine oturtmaktır. Ayrıca büyüklük taslamanın ne kadar yersiz olduğu da böylece anlaşılır.

Ne zaman ve hangi niyetle zikredilir?

Bir korkusu veya sıkıntısı gözünde büyüyen kimse; kibirden kurtulmak ve namaza huşû ile durmak isteyen kişi anar.

Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: 23 Eylül 2026 · Kaynaklar: Hac 22/62; Ra'd 13/9