el-Hasîb

Hasîb, hesabı görüp karşılığını veren ve kuluna yeten demektir. Bu ismin iki yüzü vardır: hesap ciddiyeti ve yetme güveni. „Hasbünallâhü ve ni'me'l-vekîl” sözü, bütün hesapların sonunda kime güvenileceğini bildirir. İnsan, herkesin hesabını tuttuğu bir dünyada kendi hesabını unutabilir. Bu isim, önce kendi defterine bakmayı öğütler. Hesaba çekilmeden önce kendini hesaba çekmek, yükü hafifletir. Aynı zamanda „bana kim yeter” diye düşünen kişiye cevap verir: yeten, hesabı görendir. Bu, tembellik değil, tedbirden sonra gelen teslimiyettir.

Ne zaman ve hangi niyetle zikredilir?

Kendini hesaba çekip düzeltmek isteyen; yalnız kaldığını ve kimsesiz olduğunu hisseden kimse anar.

Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: 23 Eylül 2026 · Kaynaklar: Nisâ 4/86; Âl-i İmrân 3/173