Birini Övünce Söylenecek Söz (Ehsebuhû Kezâ)
Birini övmek gerektiğinde onu Allah'a havale ederek ve kesin hüküm vermeden övmeyi öğreten nebevî söz.
Arapça Okunuşu
أَحْسِبُ فُلَانًا وَاللَّهُ حَسِيبُهُ، وَلَا أُزَكِّي عَلَى اللَّهِ أَحَدًا
Birini Övünce Söylenecek Söz (Ehsebuhû Kezâ) Türkçe Okunuşu
Ahsibü fülânen vallâhü hasîbüh, ve lâ üzekkî ala'llâhi ehadâ.
Birini Övünce Söylenecek Söz (Ehsebuhû Kezâ) Anlamı (Meali)
Falancayı (böyle) zannediyorum; onun hesabını görecek olan Allah'tır. Ben Allah'a karşı hiç kimseyi temize çıkarmam.
Fazileti ve Ne Zaman Okunur?
Ebû Bekre (r.a.) anlatır: Bir adam Peygamberimizin (s.a.v.) yanında başka birini övdü. Resûlullah "Yazık sana, arkadaşının boynunu kestin" buyurdu ve bunu birkaç defa tekrarladı. Sonra şöyle dedi: "Biriniz kardeşini mutlaka övecekse, 'Falancayı böyle zannediyorum, hesabını görecek olan Allah'tır; Allah'a karşı kimseyi temize çıkarmam' desin; eğer onun gerçekten öyle olduğunu biliyorsa." Hadis Buhârî'nin Şehâdât ve Edeb bölümleriyle Müslim'in Zühd bölümünde yer alır.
- Ne zaman okunur?
- Birini övmek veya hakkında olumlu şahitlik etmek gerektiğinde
- Kaç defa?
- Belirli bir sayı yoktur; övgü sırasında bir defa söylenir.
- Kaynak türü
- Sahih hadis
Birini Övünce Söylenecek Söz Nedir?
Birini övünce söylenecek söz, “Ahsibü fülânen vallâhü hasîbüh, ve lâ üzekkî ala’llâhi ehadâ” cümlesidir; kişiyi överken onun iç dünyası hakkında kesin hüküm vermemek ve gerçek değerlendirmeyi Allah’a bırakmak için Peygamberimizin öğrettiği bir edeptir. Bu söz hem övülenin kibre kapılmasını hem de övenin yalana düşmesini önler.
Ne Zaman ve Nasıl Söylenir?
- Bir kişinin iyiliği hakkında görüş sorulduğunda,
- Referans verirken, tavsiye mektubu yazarken veya şahitlik ederken,
- Bir toplantıda birinin emeğini takdir ederken
“Fülân” yerine övülen kişinin adı söylenir. Hadise göre bu söz ancak kişinin gerçekten öyle olduğu biliniyorsa söylenmelidir.
Duanın Anlamı Üzerine
Peygamberimizin “Arkadaşının boynunu kestin” ifadesi, aşırı övgünün insanı manevi olarak yaraladığını anlatır. Övülen kişi kendini beğenebilir, amellerine güvenebilir ve gayretini kaybedebilir. “Ahsibü” (zannediyorum) kelimesi, insanların sadece dış görünüşü bilebileceğini, kalplerin ise Allah’a ait olduğunu hatırlatır. “Vallâhü hasîbüh” yani “hesabını görecek olan Allah’tır” ifadesi, son sözün O’na ait olduğunu bildirir. “Lâ üzekkî ala’llâhi ehadâ” ise Kur’an’daki “Kendinizi temize çıkarmayın; O, kimin takva sahibi olduğunu daha iyi bilir” ayetinin ruhunu taşır. Bu söz, övgünün dürüst ve ölçülü olmasını sağlar.
Okurken Dikkat Edilecekler
Yüzüne karşı abartılı övgüden kaçınmak, övgüyü gerçeğe dayandırmak ve övülen kişinin manevi sağlığını gözetmek bu sünnetin özüdür.
Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: · Kaynaklar: Buhârî, Şehâdât; Buhârî, Edeb; Müslim, Zühd
Dua ve Zikir hakkında sık sorulan sorular
80 sorunun tamamı →Bu içerik faydalı oldu mu?
Geri bildiriminiz içeriklerimizi geliştirmemize yardım eder.
Dualarla. (2026, 14 Ekim). Birini Övünce Söylenecek Söz (Ehsebuhû Kezâ). Erişim adresi: https://dualarla.com.tr/dua/birini-ovunce-okunacak-dua/ Birini Övünce Söylenecek Söz (Ehsebuhû Kezâ) Hakkında Sık Sorulan Sorular
Birini överken ne denir?
Peygamberimiz birini övmek gerektiğinde "Ahsibü fülânen vallâhü hasîbüh, ve lâ üzekkî ala'llâhi ehadâ" denmesini öğretmiştir. Yani "Onu böyle zannediyorum, hesabını Allah görür; Allah'a karşı kimseyi temize çıkarmam" denir. Buhârî ve Müslim'de geçer.
Övmek İslam'da yasak mı?
Hayır, övmek yasak değildir; ancak aşırı ve abartılı övgü, özellikle kişinin yüzüne karşı yapılırsa, onu kibre sürükleyebileceği için hoş görülmemiştir. Doğru, ölçülü ve kesin hüküm içermeyen övgü ise caizdir ve teşvik edici olabilir.
Arkadaşının boynunu kestin ne demek?
Bu ifade, aşırı övgünün övülen kişiye manevi bir zarar verdiğini anlatan bir benzetmedir. Övülen kimse kendini beğenip kibre kapılabilir ve amellerinin bozulmasına sebep olabilir. Peygamberimiz bu yüzden övgüde ölçülü olmayı öğretmiştir.
Bu söz hangi hadis kitabında geçer?
Bu söz Ebû Bekre'nin rivayetiyle Buhârî'nin Şehâdât ve Edeb bölümlerinde ve Müslim'in Zühd bölümünde geçmektedir. Âlimler bu hadisi övgü ve şahitlik adabı konusunda temel bir kaynak olarak kabul etmişlerdir.
Kaynak: Buhârî, Şehâdât; Buhârî, Edeb; Müslim, Zühd