el-Hamîd

Hamîd, övülmeye gerçekten lâyık olan demektir. İnsanlar övgüyü çoğu zaman karşılık bekleyerek ya da abartarak yapar; övülen de bunu hak edip etmediğini bilir. Bu isim, övgünün yerini gösterir. Fâtiha'nın „elhamdülillâh” ile başlaması, günde defalarca bu adresi tekrarlatır. Hamd, şükürden daha geniştir: şükür verilen nimet için, hamd ise verilsin verilmesin O'nun güzelliği için yapılır. Hamîd'i anan kişi, övgüye muhtaç olmaktan kurtulur; insanların beğenisiyle yükselip eleştirisiyle çökmez. Ayrıca her hâlde şükretmeyi öğrenir.

Ne zaman ve hangi niyetle zikredilir?

Beğenilme ve takdir edilme arzusundan kurtulmak isteyen; darlıkta bile şükredebilmeyi dileyen kimse anar.

Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: 23 Eylül 2026 · Kaynaklar: İbrâhîm 14/8; Lokmân 31/26