el-Vekîl

Vekîl, işlerin kendisine havale edildiği, güvenilen yetkili demektir. Tevekkül bu isimden doğar: kul elinden geleni yapar, sonucu vekiline bırakır. Yanlış anlaşıldığı gibi tevekkül tedbirsizlik değildir; deveyi bağlamadan bırakmak değil, bağladıktan sonra endişeyi bırakmaktır. İnsanın enerjisini tüketen şey çoğu zaman iş değil, sonucun kaygısıdır. Vekîl ismini anan kişi bu yükü indirir. „Hasbünallâhü ve ni'me'l-vekîl” sözü, tarih boyunca darda kalanların dilinden düşmemiştir. Güvenilecek birinin bulunması, yükün yarısını hafifletir.

Ne zaman ve hangi niyetle zikredilir?

Sonucunu kontrol edemediği bir iş için kaygılanan; ameliyat, sınav, dava gibi bir bekleyişte olan kimse anar.

Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: 23 Eylül 2026 · Kaynaklar: Âl-i İmrân 3/173; Zümer 39/62