İsmâiliyye: Tarihi, Fâtımîler ve Nizârî Kolu
İsmâiliyye nedir? İsmâil b. Cafer meselesi, Yedi İmam anlayışı, Karmatîler ve Fâtımî devleti, Nizârî-Müsta'lî ayrılığı, Alamut ve günümüz İsmâilîleri hakkında tarihî ve akademik bilgi.
- Ortaya çıkışı: İsmâil meselesi
- Bâtınî yorum ve kozmolojik düşünce
- Karmatîler ve Fâtımîler
İsmâiliyye, Şia’nın üç ana kolundan biridir ve altıncı imam Cafer es-Sâdık’ın oğlu İsmâil’in imametini kabul eden gruptur. Tarihî süreçte Fâtımî devletini kurmuş, 11. yüzyıl sonunda Nizârî ve Müsta’lî kollarına ayrılmış; günümüzde ise başlıca Nizârî cemaatler olarak varlığını sürdürmektedir. Bu yazı bilgileri tarafsız ve akademik bir çerçevede aktarır.
Ortaya çıkışı: İsmâil meselesi
İmâmiyye kaynaklarına göre Cafer es-Sâdık, imametin oğlu İsmâil’e geçeceğini bildirmiş, ancak İsmâil babasından önce vefat etmiştir (yaklaşık 138/755). Bu olay Şiî cemaatte bir ayrılığa yol açmıştır. Bir grup, imametin İsmâil’in oğlu Muhammed’e geçtiğini savunmuş; bir grup ise İsmâil’in aslında ölmediğini veya imametin Mûsâ el-Kâzım’a geçtiğini kabul etmiştir. Mûsâ’nın imametini benimseyenler On İki İmam Şiîliğini oluşturmuş; İsmâil ve soyunun imametini benimseyenler ise İsmâiliyye adıyla anılmıştır. İmamın hayatı ve ilmî kişiliği hakkında İmam Cafer es-Sâdık’ın hayatı yazısına bakılabilir.
İsmâilîlere “Sab’iyye” (yedi imam taraftarları) adı da verilir. Bu isim, İsmâil’in oğlu Muhammed’i yedinci ve son “natık” (şeriat getiren) imam olarak kabul etmeleriyle ilgilidir. Bu inanç, imamet silsilesinin yedili dönemler hâlinde ilerlediği düşüncesine dayanır.
Bâtınî yorum ve kozmolojik düşünce
İsmâilî düşüncenin ayırt edici özelliği bâtınî te’vil, yani Kur’an ve şeriat hükümlerinin zahirî anlamının yanında gizli (bâtınî) bir anlam taşıdığı anlayışıdır. Bu anlayışa göre ibadetlerin ve ayetlerin zahirî yönü genel halk için, bâtınî yönü ise imam ve onun öğrettiği seçkinler için geçerlidir. Bu yaklaşım ilerleyen dönemlerde felsefî ve kozmolojik sistemlerle birleşmiştir. Bâtınî yorum anlayışı hakkında İsmâililikte bâtınî te’vil anlayışı yazısına bakılabilir.
Sünnî ve İmâmiyye âlimlerinin eleştirileri ise çoğunlukla bu bâtınî yorumun şeriatın zahirî hükümlerini zayıflatabileceği noktasında toplanmıştır. İsmâilî yazarlar ise bu yorumun şeriata bağlılığı derinleştirdiğini savunur. Her iki görüşün de kaynaklarına bakılarak değerlendirilmesi ilmî açıdan uygundur.
Karmatîler ve Fâtımîler
İsmâilî hareket, 9. yüzyılda gizli bir davet (da’va) teşkilatı olarak yayılmıştır. 10. yüzyılda Bahreyn merkezli Karmatîler bu hareketten ayrılarak bağımsız bir yapı kurmuş, Hac kafilelerine saldırıları ve 317/930’da Mekke’ye saldırı ile Hacer-i Esved’i götürmeleriyle tarihe geçmiştir. Karmatîler, İsmâilî ana akımından ayrı ve eleştirel bir noktada anılır.
Ana İsmâilî davet ise Kuzey Afrika’da Ubeydullah el-Mehdî’nin 297/909’da Fâtımî devletini kurmasıyla siyasi bir iktidara dönüşmüştür. Fâtımîler 358/969’da Mısır’ı fethetmiş, Kahire’yi kurmuş ve el-Ezher’i inşa etmişlerdir. Bu devletin ayrıntıları Fâtımî devleti ve İsmâilî davet teşkilatı yazısında anlatılmıştır.
Nizârî-Müsta’lî ayrılığı
Fâtımî halifesi Mustansır-Billâh’ın vefatı (487/1094) sonrası, halefiyet konusunda iki grup ortaya çıkmıştır. Büyük oğul Nizâr’ın imametini savunanlar Nizârîler; Mustansır’ın küçük oğlu Müsta’lî’nin imametini kabul edenler Müsta’lîler olarak adlandırılmıştır. Müsta’lî kolu Mısır ve Yemen’de, daha sonra Hindistan’da Bohralar adıyla devam etmiştir. Nizârî kolu ise İran ve Suriye’de güçlenmiştir.
- Nizârîler: Hasan-ı Sabbâh önderliğinde Alamut Kalesi’ni merkez edinmiş (1090) ve İran ile Suriye’de kale ağı kurmuştur. Alamut, 1256’da Moğollar tarafından ele geçirilmiştir.
- Müsta’lîler: Fâtımî hilafetinin çöküşünden sonra gizli imam anlayışı ve dâî mutlak yönetimi ile devam etmiş; bugün Bohra ve benzeri topluluklar bu koldandır.
Alamut döneminde Nizârîlere yönelik “Haşşâşîn” adlı efsaneler, Haçlı kaynaklarından Avrupa’ya yayılmış ve sonraki dönemlerde popüler kültüre girmiştir. Akademik araştırmalar bu efsanelerin büyük kısmının abartılı olduğunu belirtir.
Günümüz İsmâilîleri
Bugün Nizârî İsmâilîler başlıca Orta Asya, Güney Asya, Suriye, Doğu Afrika ve Batı ülkelerinde yaşamaktadır. İmamları “Ağa Han” unvanını taşır; bu konu Ağa Han ve günümüz İsmâilîleri yazısında ele alınmıştır. İsmâilî topluluklar eğitim, sağlık ve kalkınma alanında kurumlar işletmekte; çoğulcu ve hoşgörülü bir kimlik vurgulamaktadır. Müsta’lî kolu (Bohralar) ise Hindistan, Pakistan ve Yemen’de ticaretle uğraşan topluluklar olarak bilinmektedir.
İsmâilîlik hakkında Sünnî ve Şiî kaynaklarda uzun tarihî polemikler yer alır; akademik yaklaşım, bu kaynakların dil ve niyetlerini dikkate alarak eleştirel bir okuma yapmayı gerektirir. Şia’nın genel yapısı için Şia nedir yazısı kaynaktır.
İlmî ve kültürel katkılar
İsmâilî düşünce, İslam felsefesi ve kelâmının gelişmesine katkıda bulunmuştur. “İhvânü’s-safâ” (Safâ Kardeşleri) risalelerinin İsmâilî çevrelerle ilişkisi akademik olarak tartışılmakla birlikte, bu ansiklopedik eserlerin etkisi İslam dünyasında yaygındır. Fâtımî döneminde dâîlerin kaleme aldığı eserler, felsefe, astronomi ve hukuk alanlarını kapsamıştır. Nizârî İsmâilîler, Alamut’ta zengin bir kütüphane oluşturmuş, ancak bu kütüphane 1256’da Moğol istilasında büyük ölçüde yok olmuştur; Cüveynî bu olayı kendi eserinde kaydetmiştir.
Bugünkü İsmâilî cemaatler, bu geleneği çağdaş eğitim ve araştırma kurumları aracılığıyla devam ettirir. Londra’daki İsmâilî Araştırmalar Enstitüsü gibi kurumlar, İsmâilî tarihi ve düşüncesine dair akademik yayınlar yapmaktadır. Bu çalışmalar sayesinde İsmâilî tarihi, polemik kaynaklarından uzak, daha sağlıklı bir zeminde incelenebilmektedir.
Sıkça Sorulan Sorular
İsmâiliyye nedir?
İmam Cafer es-Sâdık’ın oğlu İsmâil’in imametini kabul eden Şiî koldur.
Fâtımîler İsmâilî midir?
Evet. Fâtımî devleti, İsmâilî davetin siyasi başarısı olarak 909’da kurulmuştur.
Nizârî ve Müsta’lî farkı nedir?
Fâtımî halifesi Mustansır’ın ardından hangi oğlunun imam olacağı konusunda ayrılmışlardır.
Alamut nedir?
Nizârî İsmâilîlerin 1090’dan 1256’ya kadar merkez edindiği İran’daki kale ve devlet merkezidir.
Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: · Kaynaklar: TDV İslâm Ansiklopedisi, "İsmâiliyye" maddesi; Şehristânî, el-Milel ve'n-Nihal; Cüveynî, Târîh-i Cihângüşâ (Alamut'un sonu); İsmâilî tarihi üzerine akademik çalışmalar (genel kaynak olarak)
İman ve Akaid hakkında sık sorulan sorular
80 sorunun tamamı →Bu içerik faydalı oldu mu?
Geri bildiriminiz içeriklerimizi geliştirmemize yardım eder.
Kaynakça
- TDV İslâm Ansiklopedisi, "İsmâiliyye" maddesi
- Şehristânî, el-Milel ve'n-Nihal
- Cüveynî, Târîh-i Cihângüşâ (Alamut'un sonu)
- İsmâilî tarihi üzerine akademik çalışmalar (genel kaynak olarak)
Genel kaynaklarımız için Kaynakça sayfasına bakınız. Fetva için: Diyanet İşleri Başkanlığı, Alo 190.