İftiraya Uğrayanın Duası (Fe Sabrun Cemîl)

Hz. Yakub, oğulları Yusuf’u kurdun yediğini söyleyip kanlı bir gömlek getirdiklerinde yalan söylediklerini anladı ve bu sözü söyledi. Asırlar sonra Hz. Âişe, münafıkların kendisine attığı iftira ile bir ay boyunca büyük bir acı yaşadı. Peygamberimiz ve anne babası da ne diyeceklerini bilemez hâldeyken Hz. Âişe, “Benimle sizin durumunuz için Yusuf’un babasının dediğinden başka bir örnek bulamıyorum” diyerek bu ayeti okudu. Kısa süre sonra Nûr suresindeki beraat ayetleri indi.

“Sabr-ı cemîl”, yani güzel sabır, şikâyetsiz ve isyansız sabırdır. Acıyı hissetmek, gözyaşı dökmek sabra aykırı değildir; Allah’a karşı sitem etmemek ve insanlara karşı ölçüyü kaçırmamak esastır.

İftira karşısında

İftira, İslam’da büyük günahlardan sayılır; Nûr suresi iftira atanlara dünya ve ahirette ağır bir hesap olduğunu bildirir. İftiraya uğrayan kişi hem bu duayla sabreder hem de meşru yollarla gerçeği ortaya koymaya çalışır.

Hz. Âişe’nin kıssası, hakikatin geç de olsa ortaya çıkacağını müjdeler. Bu süreçte kalbi kinle doldurmamak, dedikoduya dedikoduyla karşılık vermemek, müminin vakarıdır.

Unutmayalım: Sabır, hakkı aramayı terk etmek değildir.

Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: 21 Eylül 2026 · Kaynaklar: Yûsuf Suresi (12/18); Buhârî, Şehâdât 15; Müslim, Tevbe 56

Bu içerik nasıl hazırlandı? →