🤲 Benim İçin Dua Et Giriş

Sübhaneke Duası

Namazda Okunan Dualar Güncelleme: 21 Eylül 2026

Namaza başlarken iftitah tekbirinden sonra okunan Sübhaneke duası; okunuşu ve anlamı.

Arapça Okunuşu

سُبْحَانَكَ اللّٰهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالٰى جَدُّكَ وَلَا اِلٰهَ غَيْرُكَ

Sübhaneke Duası Türkçe Okunuşu

Sübhânekellâhümme ve bi hamdik ve tebârakesmük ve teâlâ ceddük ve lâ ilâhe ğayrük.

Sübhaneke Duası Anlamı (Meali)

Allah'ım! Sen eksik sıfatlardan pak ve uzaksın. Seni daima böyle tenzih eder ve överim. Senin adın mübarektir. Varlığın her şeyden üstündür. Senden başka ilah yoktur.

Fazileti ve Ne Zaman Okunur?

Hanefi mezhebine göre her namazın ilk rekâtında iftitah tekbirinden sonra okunması sünnettir. Cenaze namazında da birinci tekbirden sonra okunur ("ve celle senâük" ilavesiyle).

Özet: Sübhaneke Duası, namazda okunan dualar kapsamında okunan bir duadır: Hanefi mezhebine göre her namazın ilk rekâtında iftitah tekbirinden sonra okunması sünnettir. Kaynak: Ebû Dâvûd, Salât 122; Tirmizî, Salât 65.

Sübhaneke, namazın kapısını açan duadır. Kul, “Allahu ekber” diyerek dünyayı arkasında bıraktıktan sonra ilk sözü olarak Rabbini her türlü eksiklikten tenzih eder, O’na hamdeder, isminin bereketini ve yüceliğini dile getirir ve O’ndan başka ilah olmadığını ikrar eder.

Bu kısa dua, çocuklara ve namaza yeni başlayanlara ilk öğretilen dualardandır. Okunuşunu ezberlerken anlamını da bilmek, namazın daha ilk anından itibaren huşu içinde kılınmasına yardımcı olur.

Editör: (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: · Kaynaklar: Ebû Dâvûd, Salât 122; Tirmizî, Salât 65

YAPAY ZEKÂYA BU SAYFAYI SOR1 görüntülenme · 1 dk okuma

Sorunuz seçtiğiniz yapay zekâ hizmetinde yeni sekmede açılır; dini hükümler için Diyanet'e danışınız.

Bu içerik faydalı oldu mu?

Geri bildiriminiz içeriklerimizi geliştirmemize yardım eder.

Bu cevabı kaynak göstererek alıntıla: Dualarla. (2026, 21 Eylül). Sübhaneke Duası. Erişim adresi: https://dualarla.com.tr/dua/subhaneke-duasi/

Bu içerik nasıl hazırlandı? →

Kaynak: Ebû Dâvûd, Salât 122; Tirmizî, Salât 65