Minare

Minare, ışık ve nur kökünden gelen menâre kelimesinden türemiştir; “nur veren yer” anlamı taşır. Ezanın uzaktan duyulması için inşa edilen kuledir. Hz. Peygamber döneminde minare yoktu; ezan yüksek bir damdan okunuyordu. Sonraki dönemlerde şehirlerin büyümesiyle minareler yaygınlaşmış, İslam mimarisinin en tanınan ögelerinden biri olmuştur. Osmanlı camilerinde ince ve yüksek minareler, şerefeler ve külâhlarla birlikte belirgin bir siluet oluşturur. Bugün ses düzeneğiyle ezan okunduğu için minarenin işlevi büyük ölçüde simgeseldir; yine de şehrin dinî hayatının görünür işareti olma özelliğini sürdürür. Minare sayısı ya da yüksekliği ibadetin değerini etkilemez.

Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: 24 Eylül 2026 · Kaynaklar: Genel ilmihal ve İslam sanatları kaynakları