Suffe (Ashâb-ı Suffe)

Suffe, gölgelik ve sundurma demektir. Mescid-i Nebî’nin bir kenarında bulunan bu bölümde, evi ve ailesi olmayan sahâbîler kalırdı. Sayıları zaman zaman yetmişi aşan bu topluluk, günlerini Kur’an öğrenmek, hadis ezberlemek ve ibadetle geçirirdi. Geçimleri Hz. Peygamber’in ve Medinelilerin yardımıyla sağlanırdı. Ebû Hüreyre gibi çok hadis rivayet eden sahâbîler bu toplulukta yetişmiştir. Suffe, İslam tarihinin ilk yatılı eğitim kurumu olarak nitelenir; medrese geleneğinin başlangıcı sayılır. Buradaki örnek, mescidin yalnız ibadet değil eğitim ve dayanışma merkezi olduğunu gösterir.

Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: 24 Eylül 2026 · Kaynaklar: Genel siyer kaynakları