Rabbenâ Lâ Tec’alnâ Mea’l-Kavmi’z-Zâlimîn Duası

A’râf suresi, cennetle cehennem arasında bir yerde bulunan ve iyilikleriyle kötülükleri denk gelmiş kimselerden söz eder. Bu kimseler gözleri cehennem ehline çevrildiğinde ürperir ve hemen bu duayı ederler. Yani dua, ahiret sahnesinin en korkutucu anlarından birinde söylenmiştir.

Dünyada ise bu dua bir tercih ifadesidir: İnsan kiminle olduğuna dikkat etmelidir. Peygamberimiz “Kişi sevdiğiyle beraberdir” buyurmuştur (Buhârî, Edeb 96; Müslim, Birr 165). Zalimleri sevmek, onlara destek olmak, zulümlerini alkışlamak, kişiyi onlarla aynı safa taşır.

Pratik anlamı

Kötü bir çevreden uzaklaşmak isteyen gençler, haksız bir düzen içinde çalışmak zorunda kalanlar ve fitne ortamında dinini korumak isteyenler bu duayı okuyabilir. Dua ederken kendi hâlimize de bakmalıyız: Kendi evimizde, işimizde kimseye zulmetmiyor muyuz?

Zulüm yalnızca büyük haksızlıklar değildir; bir çalışanın hakkını geciktirmek, bir hayvana eziyet etmek de zulümdür. Bu dua, kulu önce kendi zulmünden, sonra zalimlerin arasında olmaktan korumayı ister.

Bu kısa duayı kabir ziyaretlerinde, ahireti hatırlatan anlarda ve günlük dua listemizin bir parçası olarak okumak, kalbi sürekli uyanık tutar. Dua, kişinin kendisini zalimlerden ayırma kararlılığını her gün yenilemesidir.

Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: 21 Eylül 2026 · Kaynaklar: A'râf Suresi (7/47)

Bu içerik nasıl hazırlandı? →