📖 Dinî Terim · 📜 Hadis Usulü
Maktû
مقطوع
Okunuşu: maktû‘
Kısaca
Tâbiîne nispet edilen söz ya da fiil.
Açıklama
Maktû, kesilmiş demektir; bir sözün tâbiîn neslinden birine ait olduğunu ifade eder. Tâbiîn, sahâbeyi görmüş nesildir. Bu rivayetler dinî bilgi bakımından değerli olmakla birlikte hadis sayılmaz; o dönemin anlayışını ve uygulamasını yansıtan kayıtlardır. Özellikle tefsir ve fıkıh tarihinde tâbiîn görüşleri sıkça kullanılır. Maktû kelimesi munkatı ile karıştırılmamalıdır: Munkatı, senedinde kopukluk bulunan rivayet için kullanılır; maktû ise sözün kime ait olduğunu belirtir. Terimlerin birbirine yakın görünmesi, hadis usulünün dikkatli okunmasını gerektirir. Bu ayrım, kaynakların doğru değerlendirilmesini sağlar.
Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: · Kaynaklar: Genel hadis usulü el kitapları
Kaynak: Genel hadis usulü el kitapları
İlgili Terimler
Bu tanım bilgilendirme amacıyla, klasik kaynaklardaki bilgiler esas alınarak hazırlanmıştır. Fıkhî konularda Hanefî mezhebi esas alınmıştır. Şahsınıza ait bir durumda kesin hüküm için müftülüğe veya Diyanet İşleri Başkanlığı’nın Alo 190 hattına danışınız.