Rükû

Rükû, eğilmek demektir. Kıraatten sonra tekbirle eğilinir, eller dizlerin üzerine konur, sırt düz tutulur ve “sübhâne rabbiye’l-azîm” üç kez söylenir. Rükûda tadil-i erkân gözetilir; yani uzuvların yerleşip sükûnete ermesi beklenir. Aceleyle geçilen rükû, namazın huzurunu bozduğu gibi Hanefî mezhebinde de hoş görülmemiştir. Rükûdan doğrulurken “semiallahü limen hamideh” denir, cemaat “rabbenâ leke’l-hamd” diye karşılık verir. Eğilmeye gücü yetmeyen hasta, işaretle yerine getirir. Rükû, kulluğun bedenle ifade edilmiş hâlidir: Boyun eğmek, büyüklüğü Allah’a tahsis etmektir. Kur’an’da rükû edenler övgüyle anılır.

Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: 24 Eylül 2026 · Kaynaklar: Genel ilmihal ve fıkıh el kitapları