Secde

Secde, yere kapanmak demektir; namazın rükünlerindendir ve her rekâtta iki kez yapılır. Hanefî fıkhında yedi uzvun yere temas etmesi istenir: Alın, burun, iki el, iki diz ve ayak parmakları. Secdede “sübhâne rabbiye’l-a‘lâ” üç kez söylenir. Hadiste kulun Rabbine en yakın olduğu hâlin secde olduğu bildirilmiş, bu sebeple secdede dua edilmesi teşvik edilmiştir. Secde yalnız Allah’a yapılır; bir insana ya da kabre secde etmek kesinlikle caiz değildir. Hastalık veya engel hâlinde secde işaretle yapılır. Secde, kibri kıran bir davranış olarak tarif edilir; insanın en değerli saydığı yerini, yani başını toprağa koyması bunun ifadesidir.

Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: 24 Eylül 2026 · Kaynaklar: Genel ilmihal ve fıkıh el kitapları