Allâhümmenfa’nî Bimâ Allemtenî
Öğrenilen bilginin fayda vermesini, faydalı ilmin öğretilmesini ve ilmin artırılmasını isteyen, öğrenciler için de tavsiye edilen hadis duasıdır.
Arapça Okunuşu
اللّٰهُمَّ انْفَعْنِي بِمَا عَلَّمْتَنِي
وَعَلِّمْنِي مَا يَنْفَعُنِي
وَزِدْنِي عِلْمًا
Allâhümmenfa’nî Bimâ Allemtenî Türkçe Okunuşu
Allâhümmenfa'nî bimâ allemtenî,
ve allimnî mâ yenfe'unî,
ve zidnî ilmâ.
Allâhümmenfa’nî Bimâ Allemtenî Anlamı (Meali)
Allah'ım! Bana öğrettiklerinle beni faydalandır, bana fayda verecek olanı öğret ve ilmimi artır.
Fazileti ve Ne Zaman Okunur?
Tirmizî'nin Deavât bölümünde ve İbn Mâce'de Ebû Hüreyre'den nakledildiğine göre Peygamberimiz bu duayı okurdu. Rivayetin bazı tariklerinde "Her hâlükârda Allah'a hamdolsun" ilavesi de geçer. Dua, ilmi bir amaç değil amel için bir araç olarak görür. Faydasız ilimden sığınan Peygamberimiz, öğrenilenin hayata yansımasını istemiştir. Namaz sonrasında, ders ve okuma öncesinde okunması öğrenciler ve ilim talebeleri için güzel bir alışkanlıktır.
- Ne zaman okunur?
- Namazlardan sonra, ders çalışmadan önce ve ilim meclislerinde
- Kaç defa?
- Belirli bir sayı yoktur; ihtiyaç duydukça okunur.
- Kaynak türü
- Sahih hadis
Allâhümmenfa’nî Bimâ Allemtenî Nedir?
Allâhümmenfa’nî bimâ allemtenî, kulun öğrendiği bilgilerden fayda görmeyi, kendisine yarar sağlayacak ilmi öğrenmeyi ve ilminin artmasını Allah’tan istediği, Peygamberimizden nakledilen bir ilim duasıdır.
Ne Zaman ve Nasıl Okunur?
- Namazdan sonra, tesbihat bittiğinde el açarak okunabilir.
- Öğrenciler ders çalışmaya başlamadan önce veya sınava girmeden önce okuyabilir.
- Kitap okumaya, vaaz ve sohbet dinlemeye başlarken söylenmesi uygundur.
- Duanın sonuna “Elhamdülillâhi alâ külli hâl” eklemek rivayetlere uygundur.
Duanın Anlamı Üzerine
Dua üç basamaktan oluşur. Birincisi, öğrenilmiş olanın faydalı kılınmasıdır. İnsan çok şey bilip hiçbirini yaşamayabilir; bu dua bilginin amele dönüşmesini ister. İkincisi, faydalı olanın öğretilmesidir. Her bilgi insanı Allah’a yaklaştırmaz; kul, zamanını yararlı bilgiye harcamayı diler. Üçüncüsü, ilmin artırılmasıdır. Bu ifade Tâhâ suresindeki “Rabbi zidnî ilmâ” duasını hatırlatır; Allah, Peygamberine yalnızca ilmin artmasını istemesini emretmiştir.
Peygamberimiz başka bir duasında faydasız ilimden, huşû duymayan kalpten ve doymayan nefisten Allah’a sığınmıştır. Bu dua, o sığınmanın olumlu yüzüdür: Faydalı ilim, haşyet veren kalp ve kanaatkâr nefis.
Okurken Dikkat Edilecekler
İlim duası, çalışmanın yerine değil yanında yapılır. Öğrenilen her bilgiyle amel etmeye niyet etmek duanın kabulüne vesile olur.
Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: · Kaynaklar: Tirmizî, Deavât; İbn Mâce, Mukaddime
Dua ve Zikir hakkında sık sorulan sorular
80 sorunun tamamı →Bu içerik faydalı oldu mu?
Geri bildiriminiz içeriklerimizi geliştirmemize yardım eder.
Dualarla. (2026, 14 Ekim). Allâhümmenfa’nî Bimâ Allemtenî. Erişim adresi: https://dualarla.com.tr/dua/namaz-sonrasi-allahummenfani-bima-allemteni/ Allâhümmenfa’nî Bimâ Allemtenî Hakkında Sık Sorulan Sorular
Allâhümmenfa'nî bimâ allemtenî duası ne demek?
Bu dua, Allah'ım bana öğrettiklerinle beni faydalandır, bana fayda verecek olanı öğret ve ilmimi artır anlamına gelir. Kul, ilmin sadece bilgi olarak kalmamasını, hayatına yararlı şekilde yansımasını Allah'tan ister.
Bu dua sınavdan önce okunur mu?
Evet, bu dua ilimle ilgili olduğu için sınavdan önce, ders çalışırken ve okula giderken okunabilir. Ancak dua, çalışmanın yerini tutmaz; öğrencinin elinden geleni yapıp sonra Allah'tan yardım dilemesi gerekir.
Bu dua hangi hadis kitaplarında geçer?
Dua Tirmizî'nin Deavât bölümünde ve İbn Mâce'nin Mukaddime kısmında Ebû Hüreyre'den rivayet edilmiştir. Bazı rivayetlerde duanın sonunda her hâlükârda Allah'a hamd edildiğini bildiren bir ilave de yer alır.
Zidnî ilmâ ifadesi Kur'an'da geçer mi?
Evet, "Rabbi zidnî ilmâ" ifadesi Tâhâ suresi 114. ayette geçer ve Allah, Peygamberine ilminin artırılmasını istemesini emreder. Hadisteki duanın son kısmı bu ayetle aynı anlamı taşır ve ilmin sınırsız değerini gösterir.
Kaynak: Tirmizî, Deavât; İbn Mâce, Mukaddime