Nefis

Nefis, can ve benlik demektir. Kur’an’da hem insanın kendisi hem de arzularının kaynağı anlamında kullanılır. Tasavvufta nefis, terbiye edilmesi gereken yön olarak ele alınır; yok edilmesi değil, eğitilip yönlendirilmesi hedeflenir. Kur’an’da nefsin farklı hâllerinden söz edilir: Kötülüğü emreden nefs-i emmâre, hatasından dolayı kendini kınayan nefs-i levvâme ve huzura eren nefs-i mutmainne. Bu sıralama bir gelişim çizgisi olarak okunmuştur. Hadiste büyük cihadın nefisle mücadele olduğuna dair rivayet meşhurdur. Nefis terbiyesinin araçları arasında oruç, az konuşmak, sabır ve muhasebe sayılır. Hedef, arzuları akıl ve dinin ölçüsüne uydurmaktır.

Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: 24 Eylül 2026 · Kaynaklar: Genel tasavvuf el kitapları