Rabbenâ Mâ Halakte Hâzâ Bâtılen Duası (Tefekkür Duası)

Bu dua, Kur’an’ın “ulü’l-elbâb” yani öz akıl sahipleri diye nitelediği kimselerin sözüdür. Onlar ayakta, otururken ve yanları üzerine yatarken Allah’ı anar, göklerin ve yerin yaratılışı üzerinde düşünürler. Düşüncelerinin sonucu şu cümledir: Bu kâinat anlamsız ve amaçsız değildir.

Tefekkür ile dua burada iç içedir. Yıldızlara, denize, bir çiçeğe bakıp hayran kalan insan, sonunda kendi hesabını hatırlar ve ateşten korunmayı ister. Çünkü amaçlı bir yaratılış, sorumluluk ve hesap demektir.

Sünnetteki yeri

İbn Abbas’ın anlattığına göre Resûlullah gece uyanınca yüzünü eliyle siler, gökyüzüne bakar ve bu ayetlerle başlayan bölümü okur, ardından abdest alıp namaza dururdu. Bu yüzden teheccüd namazına kalkanların bu ayetleri okuması sünnete uygundur.

Yaşı ilerlemiş, geceleri uykusu kaçan kimseler için de bu dua güzel bir meşgalede: Uykusuzluğu tefekküre ve zikre çevirmek, o saatleri kaybolmuş zaman olmaktan kurtarır. Anlamı düşünülerek, acele etmeden okunmalıdır.

Çocuklarla birlikte açık bir gecede gökyüzüne bakıp bu ayetleri anlamıyla okumak, onlara hem Allah’ın kudretini hem de tefekkür alışkanlığını kazandırmanın güzel bir yoludur. Böylece bilgi ile iman aynı anda kalbe yerleşir.

Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: 21 Eylül 2026 · Kaynaklar: Âl-i İmrân Suresi (3/191-192)

Bu içerik nasıl hazırlandı? →