Kur’an’da Evlat İçin Yapılan Dualar: Peygamberlerin 7 Duası

Kur’an-ı Kerim’de peygamberlerin ve salih kulların evlatları için yaptığı pek çok dua yer alır. Bu dualarda ortak nokta şudur: İstenen şey çocuğun zenginliği, makamı veya şöhreti değil; imanı, namazı, salih bir kul oluşu ve göz aydınlığı olmasıdır. Anne babanın çocuğuna duası, Peygamber Efendimizin (s.a.s.) bildirdiğine göre geri çevrilmeyen dualardandır (Ebû Dâvûd, Vitr 29; Tirmizî, Birr 7).

1. Hz. İbrahim’in Namaz Duası

Rabbim! Beni ve soyumdan gelecekleri namazı dosdoğru kılanlardan eyle. Rabbimiz! Duamı kabul buyur. (İbrahim Suresi, 14/40)

Hz. İbrahim, önce kendisi için sonra nesli için namaz ister. Bu sıralama önemlidir: Anne baba önce kendi kulluğunu düzeltir, sonra evladı için ister. Bu dua, namazlarda “Rabbenâ” duaları içinde de okunan, anne babaların dilinden düşürmemesi gereken bir duadır.

2. Hz. İbrahim ve Hz. İsmail’in Nesil Duası

Rabbimiz! Bizi sana teslim olanlardan kıl; soyumuzdan da sana teslim olan bir ümmet çıkar. (Bakara Suresi, 2/128)

Kâbe’yi inşa ederken yapılan bu dua, yalnızca bir sonraki kuşağı değil, kıyamete kadar gelecek nesilleri kapsar. Müslüman anne baba, torunlarının torunları için de dua edebilir. Hz. İbrahim ayrıca şöyle dua etmiştir: “Beni ve oğullarımı putlara tapmaktan uzak tut.” (İbrahim Suresi, 14/35). Bir peygamber bile evladının imanı için endişe edip dua ediyorsa, bizim bu konuda gevşek davranmamız düşünülemez.

3. Hz. Zekeriya’nın Temiz Nesil Duası

Rabbim! Bana katından temiz bir nesil bağışla. Şüphesiz sen duayı hakkıyla işitensin. (Âl-i İmrân Suresi, 3/38)

Hz. Zekeriya, ileri yaşında ve eşi kısır olduğu hâlde ümidini kesmeden dua etmiş; Allah ona Hz. Yahya’yı bağışlamıştır. O yalnızca “çocuk” değil, “temiz (tayyib) bir nesil” istemiştir. Başka bir ayette duası şöyle geçer: “Rabbim! Beni yalnız bırakma. Sen vârislerin en hayırlısısın.” (Enbiyâ Suresi, 21/89). Çocuk sahibi olmayı bekleyen çiftler bu duaları okuyabilir; bununla birlikte tıbbi tedavi yolları da ihmal edilmemelidir.

4. İmrân’ın Hanımının Sığınma Duası

Onu ve soyunu kovulmuş şeytandan senin korumana bırakıyorum. (Âl-i İmrân Suresi, 3/36)

Hz. Meryem’in annesi, kızını dünyaya getirdiğinde onu Allah’a emanet etmiştir. Ayetin devamında Allah’ın bu duayı güzel bir şekilde kabul ettiği ve Meryem’i güzel bir bitki gibi yetiştirdiği bildirilir. Yeni doğan bebek için, okula başlayan çocuk için, evden ayrılan genç için okunabilecek bir emanet duasıdır.

5. Rahmân’ın Kullarının Göz Aydınlığı Duası

Rabbimiz! Bize gözümüzü aydınlatacak eşler ve zürriyetler bağışla ve bizi takvâ sahiplerine önder kıl. (Furkân Suresi, 25/74)

“Kurretü a’yün” yani göz aydınlığı; insanın baktıkça içinin ferahladığı, hâlinden razı olduğu evlat demektir. Müfessirler bunu, çocuğun Allah’a itaat üzere olmasını görmek şeklinde açıklamışlardır. Duanın ikinci yarısı da dikkat çekicidir: Anne baba, takva sahiplerine önder olmayı, yani önce kendisi örnek olmayı ister.

6. Olgunluk Çağı Duası

Rabbim! Bana ve anne babama verdiğin nimete şükretmemi ve razı olacağın salih amel işlememi bana ilham et. Benim için soyumu da ıslah et. Ben sana döndüm ve ben Müslümanlardanım. (Ahkâf Suresi, 46/15)

Bu dua üç kuşağı birden kuşatır: anne baba, kişinin kendisi ve çocukları. “Zürriyetimi ıslah et” ifadesi, çocuğunun gidişatından endişe duyan anne babalar için özellikle anlamlıdır.

7. Hz. İbrahim’in Bağışlanma Duası

Rabbimiz! Hesabın görüleceği gün beni, anne babamı ve müminleri bağışla. (İbrahim Suresi, 14/41)

Bu dua doğrudan evlat için olmasa da aile bağının ahirete uzandığını gösterir ve çocuklara öğretilecek en güzel dualardandır.

Sünnetten Bir Örnek: Koruma Duası

Peygamberimiz torunları Hasan ve Hüseyin için şu sığınma duasını okurdu: “Eûzü bi-kelimâtillâhi’t-tâmmeti min külli şeytânin ve hâmmetin ve min külli aynin lâmmeh” (Her türlü şeytandan, zehirli hayvandan ve kem gözden Allah’ın eksiksiz kelimelerine sığınırım). Bunun, Hz. İbrahim’in İsmail ve İshak için okuduğu dua olduğunu da belirtmiştir (Buhârî, Enbiyâ 10). Nazardan ve kötülüklerden korunmak için sünnette yeri olan yol budur; nazar boncuğu, muska gibi nesnelere koruyuculuk atfetmenin ise dinî dayanağı yoktur.

Evlada Dua Etmenin Adabı

• Beddua etmeyin. Peygamberimiz uyarır: “Kendinize, çocuklarınıza ve mallarınıza beddua etmeyin. Olur ki duaların kabul edildiği bir ana denk gelir de Allah bedduanızı kabul eder.” (Müslim, Zühd 74). Öfke anında ağızdan çıkan “Allah kahretsin” gibi sözler yerine “Allah ıslah etsin, Allah hidayet versin” demeye dili alıştırmak gerekir.
• Çocuğun duyacağı şekilde dua edin. Annesinin kendisi için ettiği duayı işiten çocuk, hem sevildiğini hisseder hem duayı öğrenir.
• İsim vererek dua edin. Her çocuğun ihtiyacı farklıdır.
• Duayı gayretle birleştirin. Dua, eğitimi ihmal etmenin mazereti olamaz. Hz. İbrahim hem dua etmiş hem oğluyla birlikte Kâbe’yi inşa etmiştir.
• Kabul vakitlerini değerlendirin. Seher vakti, ezanla kamet arası, secde, yağmur anı, iftar vakti gibi zamanlar.
• Sonucu Allah’a bırakın. Hz. Nuh’un oğlu iman etmemiştir (Hûd Suresi, 11/42-46). Hidayet Allah’ın elindedir; anne baba gayretinden ve duasından sorumludur, sonuçtan değil.

Sık Sorulan Sorular

Bu dualar Arapça mı okunmalı?

Namaz dışında dua her dilde yapılabilir. Arapça aslını doğru okuyabilenler öyle okur; okuyamayanlar anlamını kendi diliyle söyler. Önemli olan kalbin duaya katılmasıdır.

İsyankâr evlat için hangi dua okunur?

Ahkâf 46/15’teki “Soyumu benim için ıslah et” ve Furkân 25/74’teki göz aydınlığı duası uygundur. Belirli bir duanın belirli sayıda okunmasıyla çocuğun kesin düzeleceği yönündeki vaatlerin dinî dayanağı yoktur; dua ile birlikte iletişim yolları ve gerekirse uzman desteği de aranmalıdır.

Anne babanın öfkeyle ettiği beddua tutar mı?

Hadis bu ihtimale karşı açıkça uyarır; bu yüzden sakınmak gerekir. Ağızdan kaçmışsa hemen tövbe edilmeli ve ardından hayır dua yapılmalıdır. Allah kullarına karşı çok merhametlidir.

Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: 21 Eylül 2026 · Kaynaklar: Bakara Suresi (2/128); Âl-i İmrân Suresi (3/36, 38); İbrahim Suresi (14/35, 40-41); Enbiyâ Suresi (21/89); Furkân Suresi (25/74); Ahkâf Suresi (46/15); Hûd Suresi (11/42-46); Buhârî, Enbiyâ 10; Müslim, Zühd 74; Ebû Dâvûd, Vitr 29; Tirmizî, Birr 7