Sa’d b. Ebû Vakkâs Hayatından Örnek Olaylar ve Faziletleri
Sa’d b. Ebî Vakkâs’ın hayatından örnek olaylar ve faziletleri nelerdir? İlk ok atan Arap, duası kabul edilen sahabi, Kâdisiyye komutanlığı ve vefatı anlatıldı.
- Kimdir ve Müslümanlığı
- İlk ok atan
- Duasının kabul edilmesi
Sa’d b. Ebî Vakkâs, Aşere-i Mübeşşere’den bir sahabi, Allah yolunda ok atan ilk Arap ve Kâdisiyye Savaşı’nın komutanıdır. Peygamber Efendimiz’in “Atın Sa’d, anam babam sana feda olsun” dediği, dualarının kabul edildiği anlatılan bu sahabi, yaklaşık 55/675’te vefat etti. Fitne dönemlerinde taraf tutmaması ve sade yaşamı da onun ayırt edici yönleridir.
Kimdir ve Müslümanlığı
Sa’d, Kureyş’in Zühre kolundandır; Peygamber’in annesi Âmine ile aynı kabileden olduğundan Peygamber’in dayılarından sayılır ve Peygamber ona “Bu benim dayımdır” diyerek iltifat etmiştir (Tirmizî, Menâkıb 25). On yedi yaşında Müslüman olduğu rivayet edilir; ilk yedi Müslüman arasında sayılır. Annesinin onu İslam’dan döndürmek için yemeyi içmeyi bırakması üzerine Sa’d, “Anne! Yüz canın olsa ve birer birer çıksa ben bu dinden dönmem” dedi; bu olay Lokmân Suresi 15 ve Ankebût Suresi 8. ayetlerinin nüzul sebepleri arasında gösterilir (Müslim, Fezâilü’s-sahâbe 43). Bu olay, ana-babaya iyilik ile iman konusunda taviz vermeme dengesinin örneğidir. Aşere-i Mübeşşere içindeki yeri için Aşere-i Mübeşşere kimlerdir yazısına bakılabilir.
İlk ok atan
Sa’d, “Allah yolunda ilk ok atan Arap” olarak anılır. Hz. Peygamber’in gönderdiği ilk seriyyelerden birinde (Rabiğ yakınlarında, hicretin ilk aylarında) müşriklere ok attığı rivayet edilir. Bu sebeple “Allah yolunda ilk kan döken” sıfatı da ona nispet edilir. Bedir’e, Uhud’a ve diğer savaşlara katıldı; Uhud’da Peygamber’i korudu. Peygamber Efendimiz’in ona “Anam babam sana feda olsun, at!” dediği sahih hadistedir (Buhârî, Megâzî 18; Müslim, Fezâilü’s-sahâbe 41). Hz. Ali’nin anlatımına göre Peygamber Uhud günü Sa’d’dan başkası için anne babasını feda etmemiştir. Bu söz, onun okçuluktaki ustalığına ve sadakatine bir övgüdür.
Duasının kabul edilmesi
Peygamberimiz’in Sa’d için “Allah’ım, duasını kabul et” diye dua ettiği, bu sebeple Sa’d’ın “mücâbü’d-da’ve” (duası kabul olunan) sıfatıyla anıldığı rivayet edilir (Tirmizî, Menâkıb 25; hadisin sıhhati hakkında değerlendirmeler vardır). Kaynaklarda Sa’d’ın bir kişiye beddua ettiği ve bedduanın gerçekleştiği anlatılır; bu anlatılara karşı dikkat gerekir. Sa’d ihtiyatla davranır, haksız yere dua etmekten kaçınırdı. Dua ahlâkı bakımından, Peygamber’in “mazlumun duasından sakının” uyarısı (Buhârî, Zekât 63) hatırlanmalıdır. Sa’d’ın şahsiyetinde güçlü yönetici ve sade bir mümin bir arada görülür.
Veda Haccı’nda hastalığı ve mirasın üçte biri
Veda Haccı’nda ağır hastalanan Sa’d’ı Peygamber ziyaret etti. Sa’d, “Malım çok, bir tek kızım var; malımın tamamını sadaka yapayım mı?” diye sordu. Peygamber “Hayır” buyurdu; yarısını sorunca yine “Hayır”, üçte birini sorunca “Üçte bir de çoktur. Mirasçılarını zengin bırakman, onları insanlara el açar hâlde bırakmandan hayırlıdır” buyurdu (Buhârî, Vesâyâ 2; Müslim, Vasiyyet 5). Bu hadis, vasiyet hükümlerinin ve sadakada ölçünün temel delillerindendir. Sadakada denge için sadakada öncelik sırası yazısı okunabilir.
Kâdisiyye ve Irak’ın fethi
Hz. Ömer, Irak’ta İran ordusuna karşı Sa’d’ı komutan tayin etti. Kâdisiyye Savaşı’nda (yaklaşık 15/636) Müslümanlar Sâsânî ordusunu yendi; bu zafer İran’ın fethinin kapısını açtı. Savaş sırasında Sa’d hastaydı ve komutayı dışarıdan yönetti. Ardından Medâin’in fethi, Celûlâ ve diğer sefer harekâtı sürdü. Sa’d, Kûfe şehrinin kurucusudur ve ilk valisi olmuştur. Kûfe halkının şikâyeti üzerine Hz. Ömer onu görevden aldı; ancak vefatında şûra üyeleri arasında bırakarak ona olan güvenini gösterdi. Dönemin ayrıntıları için Hz. Ömer dönemi fetihleri ve devlet teşkilatı yazısına bakılabilir.
Fitne döneminde tavrı ve vefatı
Hz. Osman’ın şehadetinden sonra yaşanan fitnelerde Sa’d taraf tutmadı ve Medine yakınlarındaki Akik’te inzivaya çekildi. Hz. Ali ile Muâviye arasındaki çatışmalara katılmadı; “Kılıcım konuşmadıkça savaşmam” dediği rivayet edilir. Bu tutum, fitne dönemlerinde Müslüman kanı dökmekten kaçınma örneği olarak anılır. Vefatı yaklaşık 55/675 yılındadır (rivayetler 50-58 arasında değişir). Aşere-i Mübeşşere’nin en son vefat edeni olarak anılır. Cenazesi Medine’ye getirilerek Cennetü’l-Bakî’ye defnedilmiştir. Hz. Ali dönemi için Hz. Ali dönemi: Cemel, Sıffîn ve Hakem Olayı yazısı okunabilir.
Kûfe’nin kuruluşu ve idaresi
Kâdisiyye’den sonra Sa’d, Medâin’i fethedip Sâsânî başkentine yerleşti; ancak iklim ve su koşulları nedeniyle Hz. Ömer’in emriyle Kûfe şehrini kurdu (17/638 civarı). Şehir, hem askerî karargâh hem ilim merkezi olarak gelişti ve sonraki dönemlerde fıkıh ekollerinin doğduğu yerlerden biri oldu. Sa’d, bu şehirde Kur’an, hadis ve fıkıh öğretimine önem verdi. Kûfelilerin onu şikâyet ettiği, Hz. Ömer’in bunu soruşturduğu ve şikâyetçilerden birine Sa’d’ın beddua ettiği anlatılır (Buhârî, Ezan 95). Sa’d’ın görevden alınması, Hz. Ömer’in yöneticileri hesaba çekme anlayışının bir örneğidir ve Hz. Ömer’in adaleti: meşhur kıssalar ve uygulamalar yazısında anlatılan çizgiyle uyumludur.
Sade yaşamı ve ahlâkı
Sa’d, savaşlardaki başarısına ve valilik tecrübesine rağmen sade yaşayan biriydi. Kaynaklarda “Atın, ben Allah yolunda ilk ok atanım” derdi. Vefatında üzerindeki yünden cübbesini göstererek “Bedir günü bununla çarpışmıştım; bununla kefenleyin” diye vasiyet ettiği rivayet edilir. Bu sade tavır, onun dünyaya bağlanmayan bir mümin olduğunu gösterir. Çocuklarına öğüt olarak “Gizli aleni Allah’tan korkun” dediği nakledilir. Bu sözler, kaynaklarda farklı lafızlarla geçse de genel çizgisi sade yaşam ve takvâ yönündedir. Peygamber’in “Allah, takvâ sahibi, zengin ve gizli kalan kulu sever” hadisi (Müslim, Zühd 11), onun ahlâkını özetler.
Sıkça Sorulan Sorular
Sa’d b. Ebî Vakkâs neden “ilk ok atan” diye anılır?
Allah yolunda ilk ok atan Arap olarak bilindiği için bu sıfatla anılır.
Annesi onu İslam’dan döndürmeye çalıştı mı?
Evet. Yemeyi içmeyi bırakarak baskı yaptı; Sa’d imanında sebat etti ve olay ayetlerin iniş sebepleri arasında anılır.
Kâdisiyye’de ne oldu?
Sa’d komutasındaki Müslümanlar Sâsânî ordusunu yendi ve İran’ın fethinin yolu açıldı.
Fitne döneminde tutumu neydi?
Taraf tutmadı ve Medine yakınlarında inzivaya çekildi.
Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: · Kaynaklar: Buhârî, Fezâilü’l-ashâb 13; Megâzî 18; Vesâyâ 2; Müslim, Fezâilü’s-sahâbe 40-41; Tirmizî, Menâkıb 25; TDV İslâm Ansiklopedisi, "Sa‘d b. Ebî Vakkās" maddesi
İman ve Akaid hakkında sık sorulan sorular
80 sorunun tamamı →Bu içerik faydalı oldu mu?
Geri bildiriminiz içeriklerimizi geliştirmemize yardım eder.
Kaynakça
- Buhârî, Fezâilü’l-ashâb 13; Megâzî 18; Vesâyâ 2
- Müslim, Fezâilü’s-sahâbe 40-41
- Tirmizî, Menâkıb 25
- TDV İslâm Ansiklopedisi, "Sa‘d b. Ebî Vakkās" maddesi
Genel kaynaklarımız için Kaynakça sayfasına bakınız. Fetva için: Diyanet İşleri Başkanlığı, Alo 190.