Selçuklu Türkleri Arasında Dinî Kültür, Gelenek ve Adetler
Selçuklu Türklerinde ramazan, bayram, düğün, cenaze, ahilik, vakıf ve kervansaray kültürü; dinî hayatın günlük yaşamdaki yansımaları.
Selçuklu toplumunda dinî kültür, cami ve medrese çevresinde şekillenirken, ahilik, vakıf, kervansaray ve tekke gibi kurumlarla günlük hayata yayıldı. Ramazan ve bayramlar kalabalık kutlamalarla yaşanır, düğün ve cenaze adetleri İslamî hükümlerle Türk gelenekleri birleşerek sürdürülürdü.
Cami, medrese ve şehir yaşamı
Selçuklu şehirlerinde cami, medrese, hamam, çarşı ve hastane (darüşşifa) birbirini tamamlayan kurumlardı. Konya, Kayseri, Sivas, Erzurum ve Divriği bu yapıların tanınan merkezleriydi. Cuma namazı toplumsal buluşma yeriydi; hutbeler hem dinî hem siyasi mesaj taşıdı. Sultanlar ve hanımları, vezirler ve tüccarlar vakıf kurarak hayır eserleri yaptırdı.
Ramazan, bayram ve kutlu günler
Ramazanda iftar sofraları kurulur, camilerde teravih kılınır, kandil geceleri ibadetle geçirilirdi. Bayramlarda sultan halkla bayramlaşır, hediyeler dağıtılır, yoksullara sadaka verilirdi. Bayram şölenleri sarayda büyük ziyafetlerle gerçekleşirdi. Kaynaklarda anlatılan sarayda yapılan mevlid ve nevruz kutlamaları da vardır; ancak mevlid kutlaması ancak sonraki dönemlerde yaygınlaşmıştır, bu tarihlendirme tartışmalıdır.
Düğün ve cenaze adetleri
Düğünlerde nikâh dinî usule göre kıyılır, mehir belirlenir, ardından uzun şölenler düzenlenirdi. Saray düğünleri büyük bir gösteriye dönüşür, halk düğünleri mahalle ve köy çapında olurdu. Cenazelerde yıkama, kefen, namaz ve defin dinî usullerle gerçekleşir, cenaze ardından lokma ve yemek dağıtılırdı. Fıkıh âlimleri, aşırı yas ve bağırarak ağlamayı yasaklamıştı.
Ahilik ve esnaf kültürü
Ahilik, 13. yüzyıl Anadolu’sunda ortaya çıkan, esnaf ve sanatkârı ahlâkî ilkeler etrafında örgütleyen bir teşkilattır. Ahi Evran (Kırşehir, 13. yüzyıl) bu yapının sembol isimlerinden biri kabul edilir. Ahiler dürüstlük, yardımlaşma, misafirperverlik ve sanat ahlâkını esas aldı. Fütüvvet geleneğiyle bağlantısı akademik olarak ayrıntılı tartışılan bir konudur.
Kervansaraylar ve ticaret
Kervansaraylar ticaret yollarının güvenliğini sağladı. Sultanhanı (Aksaray, Kayseri) gibi örnekler hem mimari hem hayır kurumu olarak değerlendirilir. Yolculara üç gün ücretsiz konaklama ve yemek sağlandığı kaynaklarda anılır. Vakıf anlayışı, İslam’ın sadaka ve hayır öğretisinin kurumsal biçimiydi.
Tasavvuf ve edebiyat
Selçuklu Konyası, Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî’nin (1207-1273) yaşadığı şehirdi; Mesnevî’si bu çağın en tanınmış eserlerindendir. Sultan ve ileri gelenler sema, sohbet ve zikir meclislerine katılırdı. Halk arasında Türkçe tasavvuf şiiri Yunus Emre ile yayıldı. Selçuklu sarayında Farsça rağbet gördüğü, halk arasında ise Türkçe kullanıldığı bilinir.
Örnek mirasa dair notlar
Dinî ve kültürel hayatın izleri bugün Anadolu’da cami mimarisinde, sofra geleneğinde ve esnaf duasında hâlâ görülür. Tarihsel çerçeve için Selçuklu Türkleri Tarihi, âlimler için Selçuklu Âlimleri, kökenler için Oğuzlarda Dinî Gelenekler ve günümüz için Selçuklu Mirası Bugün yazılarına bakılabilir.
Dil, edebiyat ve sanat
Selçuklu sarayında Farsça yönetim ve edebiyat dili, Arapça ilim dili, Türkçe ise halk ve ordu dilidir. 1277’de Karamanoğlu Mehmed Bey’in Türkçeyi resmî dil ilan etmesi, bu durumun Türkçe lehine değişmeye başladığını gösterir. Mimari ve süsleme sanatlarında çini, taş ve ahşap işçiliği, geometrik desenler ve “Selçuklu kubbesi” öne çıkar. Konya Alâeddin Camii ve İnce Minareli Medrese, bu sanatın en bilinen örneklerindendir.
Resim, minyatür ve el yazması kitap sanatı ise sınırlı kalmıştır; fakat metal, seramik ve dokuma sanatında zengin örnekler günümüze ulaşmıştır. Halı dokumacılığı Selçuklu döneminde Anadolu’da gelişmiş, Konya Alâeddin Camii’nde bulunan 13. yüzyıl halıları Selçuklu halı sanatının belgeleri sayılır.
Gündelik yaşam ve beslenme
Selçuklu mutfağında çorba, et yemekleri, hamur işleri, yoğurt ve pekmez önemli yer tutardı. Yemek kültürü hem saray hem halk düzeyinde çeşitlilik gösterir. Ramazanda saray ve zengin konaklarda fakirlere iftar yemeği verilirdi. Misafirperverlik hem Türk töresi hem İslamî ahlâk olarak vazgeçilmez bir değerdi. Kıyafette ise sarık, kaftan ve kuşak yaygındı; kadınlar örtünme konusunda dinî usulleri izlerdi.
Hekimlik ve darüşşifalar
Selçuklu şehirlerindeki darüşşifalar, tıp eğitimi ve tedavinin birlikte yürütüldüğü kurumlardı. Kayseri Gevher Nesibe Darüşşifası (1206) ve Divriği Darüşşifası bunun bilinen örneklerindendir. Hastanelerde müzik ve su sesiyle tedavi uygulamasının yapıldığı yönünde anlatımlar bulunur; bunlar bazı kaynaklarda abartılı olabilir, ancak ruhsal tedavide müziğin kullanıldığı yönünde geleneksel bilgi vardır. Hastaneler vakıflarla finanse edilir, hastalar ücretsiz tedavi edilirdi.
Yöresel gelenekler ve halk inançları
Selçuklu Anadolu’sunda halk dindarlığı, tekke ve zaviyelerde yaşanan zikir ve sohbet halkalarıyla beslendi. Yağmur duası, kandil geceleri ve türbe ziyaretleri yaygındı. Bu uygulamaların bir kısmı İslam öncesi Anadolu ve Türk geleneğiyle iç içe geçmişti. Âlimler bunlardan itikada aykırı olanları eleştirdi; ölçülü ve şer’î sınırlar içinde kalanlar ise kabul gördü. Dinî hüküm ile yerel gelenek arasındaki bu ayrım bugün de önemini korur.
Sıkça Sorulan Sorular
Ahilik nedir?
13. yüzyıl Anadolu’sunda ortaya çıkan, esnaf ve sanatkârları ahlâkî ilkelerle örgütleyen toplumsal teşkilattır.
Kervansaraylar ne işe yarardı?
Yolcu ve tüccarlara konaklama, yemek ve güvenlik sağlayan, vakıf gelirleriyle işletilen hayır kurumlarıydı.
Mevlânâ hangi dönemde yaşadı?
1207-1273 yılları arasında Anadolu Selçuklu devri Konya’sında yaşadı.
Selçuklularda vakıf nasıl işlerdi?
Zenginler ve hükümdarlar mülklerinin gelirini cami, medrese, hastane ve han gibi hayır kurumlarına tahsis ederdi.
Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: · Kaynaklar: İbn Bîbî, el-Evâmirü'l-Alâ'iyye; Mevlânâ, Mesnevî; TDV İslâm Ansiklopedisi, "Ahîlik", "Vakıf" ve "Kervansaray" maddeleri
İman ve Akaid hakkında sık sorulan sorular
80 sorunun tamamı →Bu içerik faydalı oldu mu?
Geri bildiriminiz içeriklerimizi geliştirmemize yardım eder.
Kaynakça
- İbn Bîbî, el-Evâmirü'l-Alâ'iyye
- Mevlânâ, Mesnevî
- TDV İslâm Ansiklopedisi, "Ahîlik", "Vakıf" ve "Kervansaray" maddeleri
Genel kaynaklarımız için Kaynakça sayfasına bakınız. Fetva için: Diyanet İşleri Başkanlığı, Alo 190.