Kazan Tatarları Arasında Dinî Kültür, Gelenek ve Adetler
Kazan Tatarlarında dinî kültür: Sabantuy, bayramlar, mevlit, çak-çak ve etli çörek, düğün, cenaze, tubetey ve cami mimarisi.
- Bayramlar ve dinî günler
- Sabantuy
- Tatar mutfağı
Kazan Tatarlarında dinî kültür, Hanefî-Sünnî İslam’ın Volga kültürüyle birleştiği bir yapıdır. Ramazan ve Kurban bayramları, mevlit okuma, Sabantuy şenliği, düğün ve cenaze adetleri ile Tatar mutfağı ve el sanatları bu kültürün temel unsurlarıdır.
Bayramlar ve dinî günler
Ramazan Bayramı (Uraza Bayramı) ve Kurban Bayramı (Korban Bayramı), Tataristan’da resmî tatildir. Bayram sabahı camiye gidilir, akrabalar ziyaret edilir ve yoksullara yardımda bulunulur. Ramazanda iftar yemekleri verilir; Kazan’da büyük iftar organizasyonları düzenlenir. Mevlid Kandili (Mevlid-i Nebi) de kutlanır; mevlit okumak Tatar geleneğinde yaygındır. Tatar mevlit kitapları, Türk dünyasındaki mevlit edebiyatının bir kolunu oluşturur.
Sabantuy
Sabantuy (“saban bayramı”), ilkbahar ekim işlerinin sonunda kutlanan, Tatar ve Başkurtlara özgü geleneksel şenliktir. Güreş (köreş), at yarışı, çuval koşusu ve ödüllü yarışmalar yapılır. Şenlik yeri “Mayday” olarak adlandırılan açık alanda düzenlenir. Sabantuy İslam öncesi kökenli bir kültürel şenliktir ve dinî bayram değildir; ancak Müslüman toplulukta dinî değerlerle (yardımlaşma, birlik) uyumlu şekilde yaşanır. Sabantuy, Tataristan ve Başkurdistan’da resmî olarak kutlanan ve ulusal kimliğin simgesi sayılan bir şenliktir; uluslararası miras listelerindeki durumu için UNESCO kayıtlarına bakılmalıdır.
Tatar mutfağı
Tatar mutfağı, helal beslenme ilkelerine dayanır. Çak-çak (hamur ve bal tatlısı), etli çörek (peremeç), kıstıbıy (içi patatesli yassı ekmek), bişbarmak (Kazaklarla ortak yemek), gübediye (çok katmanlı tatlı) ve ayran başlıca yiyeceklerdir. Misafire çay ve çak-çak ikram edilir. Yemek öncesi ve sonrası dua okunur. Tatar mutfağı Rusya’da helal gıda kültürünün öne çıkan örneklerinden biridir.
Düğün, doğum ve cenaze
Tatar düğünlerinde “nikâh” imam tarafından kıyılır, ardından “tuy” adı verilen ziyafet verilir. Çocuk doğunca bebeğin kulağına ezan okunur, “isem kuşu” (isim koyma) töreni yapılır. Cenazede yıkama, kefen, cenaze namazı ve defin gerçekleştirilir. Anma yemeği (“sadaka”) yedinci, kırkıncı gün ve yıl dönümünde verilir. Bu uygulamalar Tatar mahalle camileri ve imamlar tarafından sürdürülür.
Kıyafet ve el sanatları
Tatar erkeklerinin geleneksel başlığı “tübeteyka” (takke), kadınların başlığı “kalfak” ve “tastar” (başörtüsü) idi. Altın ve gümüş işlemeli deri çizmeler (ıçigi) Kazan’ın meşhur el sanatıdır. Nakışlı havlu (süzani benzeri), boncuk işlemeleri ve altın iplik nakışları kadınların cehizini oluşturur. Bu sanatlar günümüzde müzelerde ve el sanatları fuarlarında sergilenir.
Cami mimarisi
Kazan’daki Kul Şerif Camii (2005), Marcani Camii (1766-1770, 18. yüzyıl) ve Nur-Islam Camii gibi yapılar Tatar İslam mimarisinin örnekleridir. Marcani Camii, Rus barok etkisi taşır ve adını Şihabeddin Mercani’den almıştır. Bu yapılar hem ibadet hem kültür mekânı olarak kullanılır.
Daha fazla bilgi için Kazan Tatarları Tarihi ve Kazan Tatar Âlimleri yazılarına bakabilirsiniz.
Tatar kadınları, aile ve edep
Tatar toplumunda aile hayatı saygı ve edep üzerine kuruludur. Büyüklerin elini öpmek, hitap şekilleri ve yaşlılara yer verme gibi adetler günümüzde de sürer. Kadınlar tarih boyunca eğitim hayatında rol oynadı; 19. yüzyılın sonunda kız okulları açıldı ve kadın yazar ve öğretmenler yetişti. Geleneksel olarak “abıstay” (hanım hoca) adı verilen kadın dinî öğretmenler hanımlara ve kız çocuklara Kur’an ve ilmihal öğretirdi. Bu unvan Tatar İslam kültürünün kadın öğretmen geleneğini yansıtır ve günümüzde de bazı camilerde yaşar.
Tatar halk müziği ve edebiyatı
Tatar halk müziği pentatonik bir yapıya sahiptir ve “mönnär” (türküler), “bayetler” (destansı şarkılar) ve “talkı” (mizahlı hikâye) türleri içerir. Müzik aleti olarak kurai (flüt), kubız (ağız kopuzu) ve garmon (akordeon) kullanılır. Tatar edebiyatının önemli eseri Kıssa-i Yusuf (Kul Ali, 13. yüzyıl) Bulgar Türkçesiyle yazılmış dinî-edebî bir mesnevidir. Gabdulla Tukay (1886-1913), modern Tatar şiirinin kurucusu olarak kabul edilir. Daha fazla bilgi için Kazan Tatarları Tarihi ve Kazan Tatar Âlimleri yazılarına bakılabilir.
Gündelik dinî pratikler ve edep
Tatar evlerinde sofraya oturmadan önce “Bismillah” denir ve yemek sonrası “Elhamdülillah” ile dua edilir. Misafire ayakkabı çıkarılır, yaşlılara selam verilir ve onlara yer sunulur. Kadınların başını örtmesi bölgeye ve kuşağa göre değişir. Hasta ziyareti, taziye ve sadaka dağıtımı toplumun sosyal dayanışmasını güçlendirir. Çocuklar küçük yaşta kısa sureleri öğrenir ve anne babaya hürmet öğütlenir. Bu pratikler, Tatar toplumunda dinî kimliğin gündelik hayata sızan yönünü gösterir; birçok Tatar kendini kültürel olarak Müslüman ama ibadet açısından seçici olarak tanımlar.
Dil ve yazı
Tatar dili Kıpçak grubuna ait bir Türk dilidir. Tatar yazı geleneği Arap alfabesi (1927’ye kadar), Latin alfabesi (1927-1939), Kiril alfabesi (1939’dan itibaren) dönemlerinden geçmiştir. 1999’da Tataristan Latin alfabesine geçmeyi kabul etse de Rusya federal yasası 2002’de Kiril kullanımını zorunlu kıldı. Bu durum, Tatar kültürel kimliği ve dil politikası tartışmalarının önemli bir başlığıdır.
Sıkça Sorulan Sorular
Sabantuy nedir?
İlkbaharda ekim sonrası kutlanan, güreş ve yarışmaların yapıldığı Tatar-Başkurt geleneksel şenliğidir.
Çak-çak nedir?
Hamur ve baldan yapılan Tatar tatlısıdır.
Uraza Bayramı nedir?
Ramazan Bayramı’nın Tatarca adıdır.
Tübeteyka nedir?
Tatar erkeklerinin geleneksel takkesidir.
Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: · Kaynaklar: Şihabeddin Mercani, Müstefâdü'l-ahbâr; UNESCO, Sabantuy kaydı (Rusya); TDV İslâm Ansiklopedisi, "Tatarlar" maddesi
İman ve Akaid hakkında sık sorulan sorular
80 sorunun tamamı →Bu içerik faydalı oldu mu?
Geri bildiriminiz içeriklerimizi geliştirmemize yardım eder.
Kaynakça
- Şihabeddin Mercani, Müstefâdü'l-ahbâr
- UNESCO, Sabantuy kaydı (Rusya)
- TDV İslâm Ansiklopedisi, "Tatarlar" maddesi
Genel kaynaklarımız için Kaynakça sayfasına bakınız. Fetva için: Diyanet İşleri Başkanlığı, Alo 190.