Türkmenler Tarihi: Müslüman Kimliğinin Oluşumu ve Gelişimi
Türkmenler tarihi: Oğuz boyları, Selçuklu, Moğol dönemi, Hîve ve Buhara baskısı, Gökdepe direnişi, Rus fethi, Sovyet dönemi ve bağımsız Türkmenistan.
- Oğuz mirası ve Selçuklu çağı
- Moğol sonrası boy yapısı
- Hîve, Buhara ve Safevî baskısı
Türkmenler tarihi, Oğuz boylarından Selçuklu hareketine, Moğol istilasına, 16-19. yüzyıl boy hayatına, 1881 Gökdepe savaşına, Rus ve Sovyet yönetimlerine ve 1991 bağımsızlığına uzanır. Müslüman kimlik, boy yapısı ve göçebe gelenek bu tarihin sürekli unsurlarıdır.
Oğuz mirası ve Selçuklu çağı
Türkmenler, Oğuz Yabgu Devleti’nin mirasçısı olarak kendilerini tanımlar. Selçuklu hareketi sırasında Türkmen boyları Horasan ve Merv’e yerleşti; devletin ordusunun çekirdeğini oluşturdular (bkz. Selçuklu Türkleri Tarihi). Büyük Selçuklu sultanı Sencer döneminde Merv, başkent konumundaydı. 1153’teki Oğuz isyanı Sencer’i esir etti; bu olay doğudaki Oğuz-Türkmen boylarının siyasi gücünü gösterir. Daha sonra Harezmşahlar ve Moğollar bölgeye hâkim oldu.
Moğol sonrası boy yapısı
Moğol istilasından sonra Türkmenler siyasi olarak bölünmüş boylar hâlinde yaşadı. Başlıca boylar: Teke, Yomut, Ersarı, Gökleň, Salır, Sarık ve Çavdur. Boylar arasında zaman zaman çatışmalar ve ittifaklar yaşandı. Boy beyleri (han, bay, aksakal) ve “kenges” (danışma meclisi) siyasi yapının temelini oluşturdu. Merkezî devlet geleneği yerine boy konfederasyonu esas alındı. Bu yapı, Rus ilerleyişine karşı birleşik direniş kurmayı zorlaştırdı.
Hîve, Buhara ve Safevî baskısı
16.-19. yüzyıllarda Türkmenler, kuzeyde Hîve Hanlığı, doğuda Buhara Emirliği ve güneyde Safevî/Kaçar İran arasında sıkışmış durumdaydı. Bu dönemde Türkmen akınları (alaman) İran sınırında köle ticaretini beslemiş, bu da komşu devletlerle gerginlik yaratmıştır. Bu konuya tarihçiler farklı pencerelerden bakar; konunun ahlâkî ve insani boyutu dikkate alınarak tarafsız şekilde ele alınmalıdır. Türkmenler, Hîve’ye karşı da çeşitli zamanlarda isyan etti.
Gökdepe ve Rus fethi
19. yüzyılın ikinci yarısında Rusya Hazar’ın doğu kıyısına ilerledi. 1879’da Gökdepe’de Rus saldırısı püskürtüldü. 1881’de General Skobelev komutasında yapılan ikinci kuşatmada Gökdepe kalesi düştü; çok sayıda Türkmen hayatını kaybetti. Bu olay Türkmen ulusal hafızasında kahramanlık ve acı olarak yer alır. 1885’te Merv’in Rus idaresine geçmesiyle Türkmen toprakları tamamen Rusya’ya katıldı. Rus İmparatorluğu bölgeyi “Zakaspiy” (Hazar Ötesi) vilayeti olarak yönetti ve Trans-Hazar Demiryolu’nu inşa etti.
Sovyet dönemi
1924’te Türkmen Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti kuruldu. Sovyet yönetiminin ilk yıllarında Basmacı hareketine benzer direnişler yaşandı. 1930’larda toplulaştırma politikası göçebe hayatı sona erdirmeye çalıştı; birçok Türkmen ailesi İran ve Afganistan’a göç etti. Dinî kurumlar kapatıldı, ancak aile içinde ve mezar ziyaretlerinde dinî gelenekler sürdü. Pamuk üretimi ve Karakum Kanalı gibi büyük projeler hayata geçirildi. Sovyet döneminde Türkmen dili ve edebiyatı yazıya geçirilerek eğitim dili oldu.
Bağımsızlık
27 Ekim 1991’de Türkmenistan bağımsızlığını ilan etti. 1995’te BM tarafından “daimî tarafsız” statüsü tanındı. Bağımsızlık sonrası dönemde ülke doğal gaz kaynaklarına dayalı bir ekonomi kurdu. Dinî kurumlar yeniden açıldı; camiler inşa edildi. Güncel durum için Türkmenler Günümüzde yazısına bakılabilir.
Müslüman kimlik ve tarih
Türkmen tarihinde İslam, boy kimliğiyle birlikte yaşanan bir değerdir. İhtida için Türkmenler İslam’la Nasıl Tanıştı?, gelenekler için Türkmenlerde Dinî Kültür ve âlimler için Türkmen Âlimleri yazılarına bakabilirsiniz.
Ekonomi ve toplum yapısı
Türkmenlerin geleneksel ekonomisi koyun ve at yetiştiriciliği, sulu tarım, halıcılık ve ticarete dayanırdı. Yazın yaylaklarda, kışın düzlüklerde yaşanırdı. Vahalarda arık (sulama kanalı) sistemleri kurulur, buğday, arpa, pamuk ve karpuz yetiştirilirdi. Halı ve keçe üretimi kadınların elinde olup ticaretin önemli kalemiydi. Toplumun sosyal organizasyonu boy (taife), kabile (tire) ve aile (oba) basamaklarından oluşurdu. Aksakallar ve “kethüda” benzeri yerel liderler, uyuşmazlıkları örfî hukuk ve şeriata göre çözerdi.
Bu yapı içinde misafirperverlik, yardımlaşma ve söz sahibi olmak temel değerlerdi. Sığınma talep edene korunma sağlamak (kan davası hukuku da dahil) toplumsal düzenin bir parçasıydı. Savaş zamanlarında boylar bir araya gelir, bir “serdar” belirlerdi. Bu esnek örgütlenme göçebe toplumların hayatta kalmasını sağlayan başlıca mekanizmaydı.
İran ve Afganistan Türkmenleri
Türkmenlerin bir kısmı 18. ve 19. yüzyıllarda İran’ın kuzeyindeki Gürgan ve Gonbad bölgelerine, bir kısmı da Afganistan’ın kuzeyine yerleşti. İran Türkmenleri, Kaçar ve Pehlevi dönemlerinde arazi ve idare sorunları yaşadı. Afganistan Türkmenleri ise Ersarı boyuna mensup olup halıcılığıyla tanınır. Bu toplulukların tarihleri Türkmenistan’dan farklı gelişmiştir; ancak dil, kültür ve din bakımından ortak bir mirası paylaşırlar. Bu çeşitlilik, Türkmen tarihinin tek bir devletle sınırlandırılamayacağını gösterir.
Tarih yazımında dikkat edilecek noktalar
Türkmen tarihi sözlü kaynaklara ve komşu halkların yazılı kayıtlarına dayandığından, olayların ayrıntılarında farklı anlatımlar bulunur. Özellikle Gökdepe’deki ölü sayısı, 1881 olaylarının nasıl yaşandığı ve boyların siyasi tutumu konusunda Rus, Türkmen ve İran kaynakları farklı bilgiler verir. Tarihçiler bu nedenle çoklu kaynak karşılaştırması önerir.
Sıkça Sorulan Sorular
Gökdepe Savaşı ne zaman oldu?
1879’da Rus saldırısı püskürtüldü; 1881’deki ikinci kuşatmada kale düştü.
Başlıca Türkmen boyları nelerdir?
Teke, Yomut, Ersarı, Gökleň, Salır, Sarık ve Çavdur.
Türkmenistan ne zaman bağımsız oldu?
27 Ekim 1991’de bağımsızlığını ilan etmiştir.
Daimî tarafsızlık nedir?
1995’te BM Genel Kurulu tarafından Türkmenistan’a tanınan tarafsız statüdür.
Editör: Dualarla Editör Kurulu (İlahiyat alanında eğitim almış editörler) · Son güncelleme: · Kaynaklar: Ebülgazi Bahadır Han, Şecere-i Terâkime; TDV İslâm Ansiklopedisi, "Türkmenler" ve "Türkmenistan" maddeleri; Rus ve Orta Asya seyyah notları (19. yüzyıl)
İman ve Akaid hakkında sık sorulan sorular
80 sorunun tamamı →Bu içerik faydalı oldu mu?
Geri bildiriminiz içeriklerimizi geliştirmemize yardım eder.
Kaynakça
- Ebülgazi Bahadır Han, Şecere-i Terâkime
- TDV İslâm Ansiklopedisi, "Türkmenler" ve "Türkmenistan" maddeleri
- Rus ve Orta Asya seyyah notları (19. yüzyıl)
Genel kaynaklarımız için Kaynakça sayfasına bakınız. Fetva için: Diyanet İşleri Başkanlığı, Alo 190.